Over mij

Ik houd mij veel bezig met muziek. Dat doe ik al vanaf mijn tienerjaren. Ik luisterde toen naar lichte Jazz, country en popmuziek, vrijwel allemaal Amerikaans of Engels.
Bij ons thuis was altijd een gitaar voorhanden. Mijn vader was in z’n vrije tijd jazzmuzikant en had in Indië zijn eigen band gehad. Mijn moeder zong prachtig. Ik herinner me dat ik al jong gitaar wilde spelen, en mijn eerste pogingen ondernam om met platen mee te spelen.

Toen ik een jaar of 17 was heb ik een jaar klassieke gitaarles gehad op de Gooische Muziekschool. Dat gebeurde in een villa op de Zwarteweg in Bussum. Noten leren lezen lag mij niet en ik speelde op gehoor na wat mijn leraar Jan Melisek voorspeelde.

Wat heel leuk en spannend was was dat hij mij vroeg mee te spelen bij een project van kennissen die op de filmacademie in Amsterdam zaten. Ik moest improviseren op een muziekstuk dat hij had geschreven. Ik vond het fantastisch. Ook kan ik mij herinneren dat mijn leraar weleens iets teveel had gedronken. Dan werd hij spraakzaam en ik vond het leuk om naar zijn verhalen te luisteren. Het Oost-Europese accent klonk mooi.

Op een donderdagavond moest in een les inhalen. Jan was er niet. Een deur op de begane grond stond open en ik zag een piano staan. Ik glipte naar binnen, deed de deur achter me dicht en heb daar van een uur of 8 tot 11 op de piano gespeeld. Ik was helemaal van de wereld. We hadden echter geen piano thuis, maar daar had de piano wel mijn gevoelige snaar geraakt.

Zo omstreeks diezelfde periode zag ik de film Orfeo Negro op televisie. Ik hoorde er muziek in die ik nog nooit had gehoord maar mij diep raakte. Het bleek een mix tussen jazz en Braziliaanse muziek te zijn en heette Bossa Nova.
Ik kocht platen en zocht op de gitaar akkoorden en de speelwijze uit en heb me een tijd alleen maar daarmee bezig gehouden. Op de middelbare school kregen we van een zeer enthousiaste muziekleraar veel muziek van The Beatles mee.

Ik speelde veel op mijn spaanse gitaar en deed dat in mijn slaapkamer. Toch voelde ik een grote behoefte om voor publiek te spelen.
Na een familie band met 2 zussen, 3 broers en een vriend van m’n jongste broer hebben we een band gehad genaamd a Piece of Cake, met deels eigen repertoire en een aantal covers.
Ik schreef in die tijd vaak nummers die ik dan liet horen in de oefenruimte. Met de band werden die dan verder vormgegeven.

Nu, vele jaren verder, schrijf ik nog steeds eigen muziek, speel ik heel veel covers tijdens solo optredens en doe ik o.a. theatervoorstellingen met The LSB Experience, de band ik met Sjoerd van den Broek en Hans Sligter in 2010 heb opgericht. Ik ontmoet en werk de laatste jaren ook samen met andere muzikanten of zangeressen. Ik help een paar mensen met het spelen van liedjes, op gitaar of op piano.
Ik werk ook onder de naam Marsmelody waarbij ik livemuziek verzorg bij uitvaarten en herdenkingen. Ik ben dankbaar om de stem die ik heb. En met voorbeelden als James Taylor, Kenny Loggins, Stephen Bishop, David Page, Earl Klugh, A.C. Jobim, John Denver, Leo Kottke en Tommy Emmanuel heb ik mijn gitaarspel en zang gevormd.

Door het grote gezin waarin muziek een belangrijke rol speelde, heb ik van mijn ouders en oudere broers veel muziek aangedragen gekregen. Muziek heeft mij altijd een goed gevoel gegeven. Of ik er nou verdriet bij voelde of blijdschap, ik genoot er altijd van. Muziek maken is helend en verbindend. Dit is wat ik ervaar als ik muziek maak. Dit is ook wat ik zie gebeuren bij de mensen die er bij zijn.